Blog Archives

Երիտասարդական խենթություն: Ավտոստոպ

Բոլորն էլ երևի իրենց կյանքի ընթացքում գոնե մեկ անգամ ուզել են ճանապարհորդել: Սակայն քչերն են ճանապարհորդել ավտոստոպով (բառը չեմ թարգմանի, որովհետև այն հոգնեցուցիչ է ու էլ չես ուզում ճանապարհորդել, բայց թարգմանությունը սա է` նույնընթաց մեքենայով անվճար ճանապարհորդել) և այդ քչերից քչերը գիտեն, որ ավտոստոպը ունի իր կանոնները: Նախ և առաջ ոչ մի վարորդ պարտավոր չէ քեզ իր հետ վերցնել, եթե չեն կանգնում, ուրեմն նրանք քոնը չեն: Մարդիկ, ովքեր պատաստակամություն են հայտնել քեզ իրենց հետ վերցնել, ուրեմն դու պետք է քո երախտագիտությունը հայտնես նրանց: Կարևոր չի, թե դա ոնց կլինի` բառերով, քաղցրավենիքով թե ուղղակի կասես “շնորհակալություն”: Ավտոստոպով ճանապարհորդելու համար դու պետք է ունենաս շատ ժամանակ, որպեսզի այն լավ անցնի: Շտապելու դեպքում այն դառնում է մրցավազք և 10 րոպե մեքենա կանգնեցնելը հավերժություն է թվում: Բացի այդ, այն ուղղակի հետաքրքիր ճանապարհորդություն է և նոր ծանոթներ ու ընկերներ ձեռք բերելու միջոց է, ոչ թե կոնկրետ նպատակաուղղված ճանապարհորդություն: Իսկ համար մեկ ու պարտադիր կանոնը լավ տրամադրությունն է: Ոչ ոք երբեք չի կանգնի և իր հետ չի վերցնի թթված դեմքով մեկին: Մարդիկ միշտ փորձում են հաճելի ժամանակ անցկացնել և ուրախ կլինեն հաճելի զրուցակից ունենալ ճանապարհ գնալուց: Կան նաև կանոններ, որոնք քո անվտանգության համար են: Ներկայացնեմ 10 կանոններ (իրականում շատ-շատ են և ամեն մի մարդու համար նաև տարբերվում են` կախված բնավորությունից, հանգամանքներից), որոնց պետք է հետևել ավտոստոպով ճանապարհորդելու ընթացքում. Read the rest of this entry

Advertisements

Սոցիալական կայքերը և դրանց նշանակությունը մեր օրերում

Իհարկե ես հիմա նորություն չեմ ասի, առավել ևս էլ հեծանիվ չեմ հորինի, եթե ասեմ, որ մենք ապրում ենք համակարգչային և տեխնոլոգիական դարում, նորություն չի լինի, եթե ես ասեմ, որ Հայաստանում հիմա կան մարդիկ, որոնց համար ինտերնետը հանդիսանում է մի աշխարհ, որը կտրում է նրանց մեր առօրյա իրականությունից: Ինքնին ինտերնետից օգտվել իմանալը և այնտեղ արագ կողմնորոշվելը դարձել է մեր օրերի հրամայականը: Սակայն ես ուզում եմ անդրադառնալ մեկ ուրիշ “հիվանդության”, որը իմ և իմ ընկերներից շատերի կարծիքով պարզապես տանջում և քայքայում է մեր գործազուրկ երիտասարդությանը, այն է` կախվածությունը սոցիալական կայքերից: Ես ինքս ունեմ իմ էջերը թե Ֆեյսբուքում, թե Թվիթերում, որոնք ինձ հնարավորություն են տալիս տեղեկացված լինել շատ իրադարձությունների մասին: Read the rest of this entry

20 տարվա անկախություն

1991թ.-ի սեպտեմբերի 21-ին հայ ժողովուրդը կատարեց իր պատմության ընթացքում կարևորագույն ընտրություններից մեկը. որոշեցինք որ ազատ և անկախ ենք ապրելու և ինքներս ենք լինելու մեր սեփական երկրի ճակատագրի ու ապագայի ճարտարապետները: Այսօր` 2011թ-ի սեպտեմբերի 21 -ին, նշում ենք արդեն նորանկախ մեր պետության 20 ամյակը:
Այս քսան տարիների ընթացքում շատ ծանր փորձությունների և մարտահրավերների դիմագրավեցինք. Սպիտակի երկրաշարժի ավերածություններ և Արցախի պատերազմ, «մութ ու ցուրտ» տարիներ և շրջափակում, 1999թ. ԱԺ ողբերգություն և տնտեսական ճգնաժամ: Սակայն ինչքան էլ դժվար էր և անսովոր մեզ համար այս բոլոր փորձությունները, հայ ժողովուրդը պատվով և հաղթանակով դուրս եկավ այս ամենից և մենք ապացուցեցինք, որ մենք էլ «արևի տակ» տեղ ունենալու իրավունք ունենք :  Read the rest of this entry

Ծնունդդ շնորհավոր

Ուղիղ մեկ տարի է անցել այն օրվանից, երբ ես տնից դուրս եկա և առաջին անգամ գնացի Տեղական Ագորայի…լավ էր, որ այդ օրը իմ նման ևս 15 երիտասարդ կար: Իհարկե, չեմ կարող նկարագրել այն զգացումն ու հուզմունքը, որն ինձ տիրում էր այդ պահին. մի կողմից անհանգիստ էի, չէի պատկերացնում ում հետ եմ գնում հանդիպման, չէի գիտակցում նույնիսկ այդ նախաձեռնության ողջ լրջությունը և կարևորությունը:

Այդ օրերից անցել է ուղիղ մեկ տարի, մեկ տարի, որը իմ և AEGEE-Yerevan կազմակերպության համար արտակարգ արդյունավետ էր, մեկ տարի, որն արդեն իսկ նշանավորվել է բազմաթիվ արտակարգ և անկրկնելի գիտաժողովներով, աշխատաժողովներով և հանդիպումներով, մեկ տարի, որի ընթացքում անցկացվեց կազմակերպության պաշտոնական բացման աննախադեպ մեծ արարողություն, որն ուղղակի նորություն էր հայկական իրականությունում հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեր մոտ ՀԿ-ները հայտնվում և կորում են սնկի պես, մեկ տարի, որի ընթացքում անցկացվեց երիտասարդության գործազրկությանը, եվրոպական ինտեգրացիային, բարձրագույն կրթությանը նվիրված խոշորագույն գիտաժողովներ, որոնք իրենց մասնակիցների քանակով կրկին աննախադեպ էին, մեկ տարի Read the rest of this entry

%d bloggers like this: